http://payambarmehraban.blogfa.com/ يا علي مدد( وبلاگ پیامبر اعظم(ص)) fa blogfa.com Mon, 08 Dec 2008 06:36:35 GMT http://payambarmehraban.blogfa.com/post-52.aspx <TABLE id=AutoNumber1 border=0> <TBODY> <TR> <TD vAlign=bottom width="66%" bgColor=#ebf1fe> <P dir=rtl><B>در جوشش ناب عرفه، وضو مي گيرد و در صحراي تفتيده عرفات، جاري مي شود. آن جا كه ايوان هزار نقش خداشناسي است. لب ها ترنم با طراوت دعا به خود گرفته و چشم ها امان خود را از بارش توبه، از دست داده اند. دل، بيقرار روح عرفات، حضرت اباعبدالله الحسين (ع) شده است. پنجره باران خورده چشم ها از ضريح اجابت، تصوير مي دهد و اين صحراي عرفات است كه با كلمات روحبخش دعاي امام حسين (ع) و اشك عاشقان او بر دامن خود اجابت را نقش مي كند. اشك و زمزمه ما را نيز بپذير، اي خداي عرفه.</B></P></TD></TR> <TR> <TD width="100%" colSpan=2> <P dir=rtl>امروز روز <B>نهم ذیحجه</B> روز عرفه است، روزی که زائران سپیده دم صبح راهی عرفات شدند تا در جوی مملو از ایمان، خشوع و خضوع استغفار کرده و ارکان اصلی حج را به جا آورند.</P> <P dir=rtl>زائران در روز نهم ذیحجه، روز عرفه، آداب و رسوم و مناسک دینی خود را به جا می‌آورند و خود را برای دیگر اعمال این ایام آماده می‌کنند. روزی که صدها هزار زائر خانه خدا به عرفات رفته‌اند و در این روز بزرگ به درگاه خداوند متعال تضرع می‌کنند، روزی که آنها خواستار تقرب به درگاه احدیت هستند. روزی که خواهان بخشش گناهان و تولدی دوباره‌اند. در این روز خدا دینش را کامل کرده و نعمتش را تمام. </P> <P dir=rtl>صحرای عرفات در 21 کیلومتری شمال مکه واقع شده و تپه کوچکی  است که حدود 250 متر از سطح دریا بالاتر و کوهها آن را احاطه کرده اند. </P> <P dir=rtl>در این روز حجاج بیت الله الحرام استغفار می کنند و پاک و عاری از هر گناه می شوند، همچون کودکی که تازه زاده شده است. در این روز صدای دعا و انابه بنده به درگاه احدیت قطع نمی شود و استغاثه بنده از پروردگارش تا عرش می رود. </P> <P dir=rtl>زائران پس از ادای نماز ظهر و عصر در عرفات مانند سنت پیامبر اکرم (ص) رو به قبله ایستاده، تا زمان غروب خورشید این حالت را حفظ ، به دعا خوانی خود ادامه می دهند و به تفکر و تأمل در اعمال خود پرداخته و توبه و انابه سر می دهند. آنها پس از وقوف در عرفات از طلوع خورشید تا غروب، به سوی مزدلفه برای شب زنده داری رفته و در آنجا بیتوته می کنند و به عبادت و راز و نیاز می پردازند.  آنها نماز مغرب و عشا را در مزدلفه به جا می آورند و تا صبح فردا (<B>عید قربان</B>) شب زنده داری کرده و به دعا و مناجات می پردازند. </P> <P dir=rtl>زائران خانه خدا 10 ذیحجه بار دیگر به منی باز می گردند تا قربانی کنند، رمی جمرات و مراسم عید قربان را برگزار کنند تا حج آنها کامل شده و نام حاجی را بر خود نهند. </P> <P dir=rtl>رمی جمرات را طی سه روز متوالی (<B>ایام تشریق</B>) انجام می‌دهند. در نیمه‌های شب ضعیفان، زنان، پیران و بیماران آنگونه که پیامبر اکرم(ص) به این گروه اجازه داده بود، رمی جمرات را به جا می‌آورند و بقیه تا صبح فردا صبر کرده و دعا می‌خوانند و به عبادت می‌پردازند. سپس مناسک حج به پایان می‌رسد و به منظور طواف افاضه و خارج شدن از احرام  به مکه می‌روند.</P> <P dir=rtl>وجه تسميه آنرا چنين گفته اند كه جبرائيل عليه السلام هنگامي كه مناسك را به ابراهيم مي آموخت، چون به عرفه رسيد به او گفت «عرفت» و او پاسخ داد آري، لذا به اين نام خوانده شد. و نيز گفته اند سبب آن اين است كه مردم از اين جايگاه به گناه خود اعتراف ميكنند و بعضي آن را جهت تحمل صبر و رنجي ميدانند كه براي رسيدن به آن بايد متحمل شد. چرا كه يكي از معاني «عرف» صبر و شكيبايي و تحمل است. (1)</P> <TABLE id=AutoNumber3 border=0> <TBODY> <TR> <TD width="51%"> <P><A href="http://www2.irib.ir/occasions/Arafeh.wmv"><IMG height=92 src="http://www2.irib.ir/occasions/video.gif" width=100 border=0></A></P></TD> <TD vAlign=bottom width="49%"> <P dir=rtl><B>             حضرت آدم (ع) در عرفات:</B></P> <P> </P></TD></TR></TBODY></TABLE> <P dir=rtl><B>فَتَلَقي آدَمُ مِنْ رَبِّه كَلماتًُ فتابَ عَليهِ اِنَّه’ هو التَّوابُ الرّحيمْ</B></P> <P dir=rtl>آدم از پروردگارش كلماتي دريافت داشت و با آن بسوي خدا بازگشت و خداوند، توبه او را پذيرفت، چه او توبه پذير مهربان است.</P> <P dir=rtl>طبق روايت امام صادق(ع)، آدم (ع) پس از خروج از جوار خداوند، و فرود به دنيا، چهل روز هر بامداد بر فرار كوه صفا با چشم گريان در حال سجود بود، جبرئيل بر آدم فرود آمد و پرسيد:</P> <P dir=rtl>ـ چرا گريه مي كني اي آدم؟</P> <P dir=rtl>ـ چگونه مي توانم گريه نكنم در حاليكه خداوند مرا از جوارش بيرون رانده و در دنيا فرود آورده است.</P> <P dir=rtl>ـ اي آدم به درگاه خدا توبه كن و بسوي او بازگرد.</P> <P dir=rtl>ـ چگونه توبه كنم؟</P> <P dir=rtl>جبرئيل در روز هشتم ذيحجه آدم را به مني برد، آدم شب را در آنجا ماند. و صبح با جبرئيل به صحراي عرفات رفت، جبرئيل بهنگام خروج از مكه، احرام بستن را به او ياد داد و به او لبيك گفتن را آموخت و چون بعد از ظهر روز عرفه فرا رسيد تلبيه را قطع كرد و به دستور جبرئيل غسل نمود و پس از نماز عصر، آدم را به وقوف در عرفات واداشت و كلماتي را كه از پروردگار دريافت كرده بود به وي تعليم داد، اين كلمات عبارت بودند از:<BR> </P> <TABLE id=AutoNumber4 bgColor=#e3efd3 border=0> <TBODY> <TR> <TD width="49%"> <P>خداوندا با ستايشت تو را تسبيح مي گويم</P></TD> <TD width="51%"> <P><B>سُبحانَكَ اللهُمَ وَ بِحمدِك </B></P></TD></TR> <TR> <TD width="49%"> <P>جز تو خدايي نيست</P></TD> <TD width="51%"> <P><B>لا الهَ الاّ اَنْتْ  </B></P></TD></TR> <TR> <TD width="49%"> <P>كار بد كردم و بخود ظلم نمودم</P></TD> <TD width="51%"> <P><B>عَمِلْتُ سوء وَ ظَلَمْتُ نَفْسي </B></P></TD></TR> <TR> <TD width="49%"> <P>به گناه خود اعتراف مي كنم</P></TD> <TD width="51%"> <P><B>وَ اِعْتَرِفْتُ بِذَنبي اِغْفرلي </B></P></TD></TR> <TR> <TD width="49%"> <P>تو مرا ببخش كه تو بخشنده مهرباني</P></TD> <TD width="51%"> <P><B>اِنَّكَ اَنْتَ اَلغَفور الرّحيمْ </B></P></TD></TR></TBODY></TABLE> <P dir=rtl><B><BR></B>آدم (ع) تا بهنگام غروب آفتاب همچنان دستش رو به آسمان بلند بود و با تضرع اشك مي ريخت، وقتيكه آفتاب غروب كرد همراه جبرئيل روانه مشعر شد، و شب را در آنجا گذراند. و صبحگاهان در مشعر بپاخاست و در آنجا نيز با كلماتي به دعا پرداخت و به درگاه خداوند توبه گذاشت......</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>حضرت ابراهيم (ع) در عرفات</B></P> <P dir=rtl>در صحراي عرفات، جبرئيل، پيك وحي الهي، مناسك حج را به حضرت ابراهيم (ع) نيز آموخت و حضرت ابراهيم (ع) در برابر او مي فرمود: عَرِفتُ، عَرِفتُ (شناختم، شناختم).</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>پيامبر اسلام (ص) در عرفات</B></P> <P dir=rtl>و نيز دامنه كوه عرفات در زمان صدر اسلام كلاس صحرايي پيامبر اسلام (ص) بود و بنا به گفته مفسرين آخرين سوره قرآن در صحراي عرفات بر پيغمبر (ص) نازل شد و پيغمبر اين سوره را كه از جامع ترين سوره هاي قرآن است و داراي ميثاق و پيمانهاي متعدد با ملل يهود، مسيحي و مسلمان و علماي آنها مي باشد، و قوانين و احكام كلي اسلام را در بر دارد، به مردم و شاگردانش تعليم فرمود.</P> <P dir=rtl>و طبق مشهور ميان محدثان پيامبر (ص) در چنين روزي سخنان تاريخي خود را در اجتماعي عظيم و با شكوه حجاج بيان داشت:</P> <P dir=rtl>...... اي مردم سخنان مرا بشنويد! شايد ديگر شما را در اين نقطه ملاقات نكنم. شما به زودي بسوي خدا باز مي گرديد. در آن جهان به اعمال نيك و بد شما رسيدگي ميشود. من به شما توصيه مي كنم هركس امانتي نزد اوست بايد به صاحبش برگرداند. هان اي مردم بدانيد ربا در آئين اسلام اكيداً حرام است. از پيروي شيطان بپرهيزيد. به شما سفارش مي كنم كه به زنان نيكي كنيد زيرا آنان امانتهاي الهي در دست شما هستند، و با قوانين الهي بر شما حلال شده اند.</P> <P dir=rtl>......... من در ميان شما دو چيز بيادگار مي گذارم كه اگر به آن دو چنگ زنيد گمراه نمي شويد، يكي كتاب خدا و ديگري سنت و (عترت) من است.</P> <P dir=rtl>هر مسلماني با مسلمان ديگر برادر است و همه مسلمانان جهان با يكديگر برادرند و چيزي از اموال مسلمانان بر مسلماني حلال نيست مگر اينكه آنرا به طيب خاطر به دست آورده باشد.....</P> <TABLE id=AutoNumber6 border=0> <TBODY> <TR> <TD width="100%"> <P><IMG height=260 src="http://www2.irib.ir/occasions/arafeh.new.jpg" width=400 border=0></P></TD></TR></TBODY></TABLE> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>صحراي عرفات همايش شناخت و خودسازي امام حسين (ع)</B></P> <P dir=rtl>حضرت سيدالشهدا، امام حسين (ع) نيز بعد از ظهر روز عرفه همراه با فرزندان و گروهي از اصحاب از خيمه هاي خود در صحراي عرفات بيرون آمدند، و روي به دامن <B>«كوه رحمت»</B> نهادند و در سمت چپ كوه روي به كعبه، همايشي تشكيل دادند، كه موضوع آن بمناسبت <B>روز عرفه (روز شناخت)</B>، شناخت و سازندگي بود. اين همايش، تنها جنبه علم و معرفت نداشت بلكه شناخت توأم با عمل و سازندگي و تزكيه و خودسازي بود و فهرست مطالب آن عبارت بودند از:</P> <P dir=rtl>1ـ شناخت خدا و صفات الهي.</P> <P dir=rtl>2ـ شناخت خود يا خودشناسي.</P> <P dir=rtl>3ـ شناخت جهان.</P> <P dir=rtl>4ـ شناخت آخرت.</P> <P dir=rtl>5ـ شناخت پيامبران.</P> <P dir=rtl>6ـ خودسازي با صفات الهي.</P> <P dir=rtl>7ـ پرورش نفس با كمالات الهي.</P> <P dir=rtl>8ـ توبه و بازگشت به خداي مهربان.</P> <P dir=rtl>9ـ دور كردن صفات نكوهيده از خود با تسبيح پروردگار.</P> <P dir=rtl>10ـ فراگيري راه تعليم و تربيت از خدا.</P> <P dir=rtl>11ـ شناخت و درخواست بهترين مسئلت ها.</P> <P dir=rtl>12ـ تبديل خود پرستي نفس به خدا پرستي.</P> <P dir=rtl>13ـ تبديل خود برتر بيني نفس به تواضع و فروتني.</P> <P dir=rtl>14ـ تبديل خودخواهي نفس به ايثار و غير خواهي.</P> <P dir=rtl>15ـ تعليم مفاهيم و ادبيات قرآن.</P> <P dir=rtl> </P> <TABLE id=AutoNumber5 bgColor=#e3efd3 border=0> <TBODY> <TR> <TD width="34%"> <P><B><A href="http://www2.irib.ir/occasions/Arafeh.ram"><IMG height=19 alt=arafeh src="http://www2.irib.ir/IMAGE/speaker.gif" width=20 border=0></A></B></P></TD> <TD width="18%"> <P><B>دعاي روحبخش عرفه</B></P></TD> <TD width="48%"> <P><B>برگزيده اي از دعاي امام حسين (ع) در عرفه</B></P></TD></TR></TBODY></TABLE> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>1ـ ستايش حق تعالي:</B></P> <P dir=rtl>ستايش سزاوار خداوندي است كه كس نتواند از فرمان قضايش سرپيچد و مانعي نيست كه وي را از اعطاي عطايا، باز دارد. و صنعت هيچ صنعتگري بپاي صنعت او نرسد. بخشنده بيدريغ است. اوست كه بدايع خلقت را بسرشت و صنايع گوناگون وجود را با حكمت خويش استوار ساخت.......</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>2ـ تجديد عهد و ميثاق با خدا:</B></P> <P dir=rtl>پروردگارا بسوي تو روي آورم. و به ربوبيت تو گواهي دهم. و اعتراف كنم كه تو تربيت كننده و پرورنده مني. و بازگشتم بسوي توست. مرا با نعمت آغاز فرمودي قبل از اينكه چيز قابل ذكري باشم.......</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>3ـ خود شناسي:</B></P> <P dir=rtl> و قبل از هدايت مرا با صنع زيبايت مورد رأفت و نعمتهاي بيكرانت قرار دادي. آفرينشم را از قطره آبي روان پديد آوردي. و در تاريكيهاي سه گانه جنيني سكونتم دادي: ميان خون و گوشت و پوست. و مرا شاهد آفرينش خويش نگرداندي و هيچيك از امورم را بخودم وا نگذاشتي........</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>4ـ راز آفرينش انسان:</B></P> <P dir=rtl>ولي مرا براي هدفي عالي يعني هدايت (و رسيدن به كمال) موجودي كامل و سالم بدنيا آوردي. و  در آن هنگام كه كودكي خردسال در گهواره بودم، از حوادث حفظ كردي. و مرا از شير شيرين و گوارا تغذيه نمودي. و دلهاي پرستاران را بجانب من معطوف داشتي. و با محبت مادران به من گرمي و فروغ بخشيدي........</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>5ـ تربيت انسان در دانشگاه الهي:</B></P> <P dir=rtl>تا اينكه با گوهر سخن مرا ناطق و گويا ساختي. و نعمتهاي بيكرانت را بر من تمام كردي. و سال به سال بر رشد و تربيت من افزودي. تا اينكه فطرت و سرنوشتم، به كمال انساني رسيد. و از نظر توان اعتدال يافت. حجتت را بر من تمام كردي كه معرفت و شناختت را به من الهام فرمودي.......</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>6ـ نعمتهاي خداوند:</B></P> <P dir=rtl>آري اين لطف تو بود كه از خاك پاك عنصر مرا بيافريدي. و راضي نشدي اي خدايم كه نعمتي را از من دريغ داري. بلكه مرا از انواع وسائل زندگي برخوردار ساختي. با اقدام عظيم و مرحمت بيكرانت بر من. و باحسان عميم خود نسبت به من، تا اينكه همه نعماتت را درباره من تكميل فرمودي......</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>7ـ شهادت به بيكراني نعمت هاي الهي:</B></P> <P dir=rtl>الهي! من به حقيقت ايمانم، گواهي دهم. و نيز به تصميمات متيقن خود و به توحيد صريح و خالصم</P> <P dir=rtl>و به باطن ناديدني نهادم. و پيوستهاي جريان نور ديده ام. و خطوط ترسيم شده بر صفحه پيشاني ام، و روزنه هاي تنفسي ام، و نرمه های تيغه بيني ام. و آوازگيرهاي پرده گوشم و آنچه در درون لبهاي من پنهان است......</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>8ـ ناتواني بشر از بجا آوردن شكر الهي:</B></P> <P dir=rtl>گواهي مي دهم اي پروردگار كه اگر در طول قرون و اعصار زنده بمانم و بكوشم تا شكر يكي از نعمات تو بجا آورم، نتوانم مگر باز هم توفيق تو رفيقم شود، كه آن خود مزيد نعمت و مستوجب شكر ديگر، و ستايش جديد و ريشه دار باشد...........</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>9ـ ستايش خداي يگانه:</B></P> <P dir=rtl>معهذا من با تمام جد و جهد و توش و توانم تا آنجا. كه وسعم مي رسد با ايمان و يقين قلبي گواهي مي دهم. و اظهار مي دارم:</P> <P dir=rtl>حمد و ستايش خدايي را كه فرزندي ندارد تا ميراث برش باشد. و در فرمانروايي نه شريكي دارد تا با وي در آفرينش بر ضديت برخيزد و نه دستياري دارد تا در ساختن جهان به وي كمك دهد.....</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>10ـ خواسته هاي يك انسان متعالي:</B></P> <P dir=rtl>خداوندا، چنان كن كه از تو بيم داشته باشم، آنچنان كه گويي تو را مي بينم و مرا با تقوايت رستگار كن! اما بخاطر گناهانم مرا به شقاوت دچار مساز! مقدر كن كه سرنوشت من به خير و صلاح من باشد. و در تقديراتت خير و بركت بمن عطا فرما!</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>11ـ سپاس به تربيت هاي الهي:</B></P> <P dir=rtl>خداوندا! ستايش از آن تست كه مرا آفريدي. و مرا شنوا و بينا گرداندي! و ستايش سزاوار تست كه مرا بيافريدي و خلقتم را نيكو بياراستي. بخاطر لطفي كه به من داشتي والا......</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>12ـ نيازهاي تربيتي از خدا:</B></P> <P dir=rtl>و مرا بر مشكلات روزگار، و كشمكش شبها و روزها ياري فرماي! و مرا از رنجهاي اين جهان و محنتهاي آن جهان نجات بده و از شر بديهايي كه ستمكاران در زمين مي كنند نگاه بدار.............</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>13ـ شكايت به پيشگاه خداوند:</B></P> <P dir=rtl>خدايا! مرا به كه وا مي گذاري؟ آيا به خويشاوندي كه پيوند خويشاوندي را خواهد گسست؟ يا به بيگانه كه بر من بر آشفتد؟ يا به كسانيكه مرا به استضعاف و استثمار كشانند؟ در صورتيكه تو پروردگار من و مالك سرنوشت مني؟</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>14ـ اي مربي پيامبران و فرستنده كتب آسماني:</B></P> <P dir=rtl>اي خداي من و اي خداي پدران من! ابراهيم، اسماعيل، اسحق و يعقوب، و اي پروردگار جبرئيل، مكائيل و اسرائيل. و اي تربيت كننده محمد، خاتم پيامبران و فرزندان برگزيده اش. اي فرو فرستنده تورات، انجيل زبور و فرقان......</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B>15ـ تو پناهگاه مني:</B></P> <P dir=rtl>تو پناهگاه مني، بهنگامي كه راهها با همه وسعت، بر من صعب و دشوار شوند و فراخناي زمين بر من تنگ گردد. و اگر رحمت تو نبود من اكنون جزء هلاك شدگان بودم. و تو مرا از خطاهايم باز مي داري. و اگر پرده پوشي تو نبود از رسوايان بودم.</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>1- فرهنگ دهخدا / ج 10 جديد / ص 15818 </P> <P dir=rtl> منبع: دعاي عرفه عبدالكريم بي آزار شيرازي</P></TD></TR></TBODY></TABLE> Mon, 08 Dec 2008 06:36:35 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=payambarmehraban&postid=52 payambarmehraban http://payambarmehraban.blogfa.com/post-52.aspx http://payambarmehraban.blogfa.com/post-51.aspx <SPAN class=titr1><A name=3></A>دوست عزيز من!</SPAN><BR>حتما مى دانى كه پرداختن به اين مسائل به معنى گوشه گيرى نيست و نمازخواندن و روزه داشتن و تلاوت قرآن نبايد سبب رها كردن مسؤوليتهاى اجتماعى شود. زندگى امام رضا(ع)، خود بهترين نمونه براى اين امر است. اگر با ما باشى و دنباله اين متن را بخوانى و در ديگر بخشهاى اين سايت نيز گشت و گذار كنى ، خواهى ديد كه امام رضا(ع) كه در زمان خود بيشتر از هر كس ديگرى عبادت مى كرد و نماز مى خواند و روزه مى گرفت، نه تنها از مسؤوليتهاى بزرگ اجتماعى گريزان نبود، بلكه پيوسته به امور مسلمانان اهتمام داشت و توجه به آن را يكى از بزرگترين رسالتهاى خويش مى دانست. پذيرفتن ولايتعهدى در آن شرايط خاص، يكى از آشكارترين نمونه هاى اين امر است.<BR><SPAN class=kv1>شخصيت علمى امام</SPAN><BR>امام رضا(ع) جايگاه علمى ويژه اى داشت. او از دانشى سرشار بهره مند بود و اين برجستگى علمى او در رويارويى با دانشمندان اديان و مذاهب ديگر، بهتر آشكار مى شد. جلسات و محافلى كه علما و دانشمندان مختلف گرد هم مى آمدند و به بيان ديدگاهها و نظرات خويش مى پرداختند، در آن زمان رونق خاصى داشت. حاكمان آن عصر، گاه براى جلوه دادن شكوه دربار خويش، گاه به منظور گرايش دانشمندان به دربار، و زمانى براى اين كه بر عقيده كسى چيره شوند، در كنار مجالس ديگر، به برگزار كردن نشستهاى علمى نيز مى پرداختند. اين محافل كه به جلسات (مناظره) معروف بود، بهترين مكان براى ابراز شايستگى هاى علمى افراد به شمار مى رفت.<BR>در عصر امام رضا (ع)، آن گاه كه همه دانشمندان جمع مى شدند و به گفت و گو مى پرداختند و سرانجام در پاسخ ديگران فرو مى ماندند، دست به دامان امام رضا(ع) مى شدند تا بر حقانيت مطلب خويش گواهى دهند.<BR>در بالا گفتيم كه يكى از مهم ترين و معروف ترين لقب هاى امام رضا (ع)، (عالم آل محمد) است. اين كه از ميان همه امامان شيعه، حضرت امام رضا به اين لقب شهرت يافته است، خود دليل برجستگى آن امام از جهت دانشهاى رايج در زمان خويش و يافتن فرصت براى آشكارسازى آن علوم مى باشد.<BR>اباصلت كه يكى از ياران امام است، از برادرزاده امام رضا (ع) روايتى نقل مى كند كه خواندنى است. با توجه به اين روايت تو هم مى توانى بفهمى كه اين لقب حضرت از كجا آمده است. او مى گويد:<BR>امام موسى بن جعفر(ع) به فرزندانش مى فرمود: برادرتان، على بن موسى (يعنى امام رضا)، عالم آل محمد است... نيازهاى دينى خود را از وى فرا بگيريد و آن چه را به شما آموزش مى دهد، به ياد داشته باشيد، زيرا پدرم امام صادق(ع) بارها به من مى فرمود: عالم آل محمد در نسل توست و اى كاش من مى توانستم او را ببينم.<BR>شنيدن اين دو حديث هم حتما براى تو جالب است. يكى از زبان شيرين خود امام است و ديگرى را يكى از ياران حضرت نقل كرده است....... حديث نخست اين است:<BR>در حرم پيامبر(ص) مى نشستم و دانشمندان مدينه هرگاه در مسأله اى با مشكل روبرو مى شدند و از حلّ آن ناتوان مى ماندند، به سوى من رو مى آوردند و پاسخ مى گرفتند.<BR>... و حديث دوم را عبدالسلام هروى نقل كرده كه در بيشتر نشستهاى علمى امام حاضر بوده است.<BR>هيچ كسى را از امام رضا (ع) داناتر نديدم و هر دانشمندى كه او را ديده به دانش برتر او گواهى داده است. در نشستهايى كه گروهى از دانشوران و فقيهان و دانايان اديان گوناگون حضور داشتند، بر تمامى آنها چيره شد، تا آن جا كه همه آنان به ناتوانى علمى خود و برترى امام اعتراف كردند و گواهى دادند.<BR>يكى از نكاتى كه در بررسى شخصيت علمى امام مورد توجه همگان قرار گرفته و آن را بازگو كرده اند، اين است كه امام رضا (ع) با هر گروهى به زبان خودشان سخن مى گفت و به تعبير اباصلت، شيواترين و داناترين مردم به هر زبان و فرهنگى بود. اباصلت كه خود اين سخن را مى گويد، از اين تسلط امام به زبانهاى مختلف شگفت زده مى شود و اين تعجّب خود را به امام اظهار مى نمايد و امام در پاسخ مى فرمايد:<BR>من حجت خدا بر مردم هستم. چگونه مى شود چنين فردى زبان آنان را درك نكند؟ مگر نشنيده اى كه اميرالمؤمنين على (ع) فرمود: به ما (فصل الخطاب) داده اند، و آن چيزى نيست، جز آشنايى با زبان ديگران.<BR>اينها همه، نمونه اى از شخصيت علمى امام است. در كتابهاى تاريخى كه به بررسى ابعاد مختلف زندگى امام رضا(ع) پرداخته اند، اين نكات به صورت گسترده مورد بحث قرار گرفته و رخدادهاى متعددى كه گواه برترى علمى امام است، بازگو شده است. Tue, 04 Mar 2008 15:07:19 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=payambarmehraban&postid=51 payambarmehraban http://payambarmehraban.blogfa.com/post-51.aspx http://payambarmehraban.blogfa.com/post-50.aspx <SPAN class=kv1>نامهاى امام</SPAN><BR>امام رضا(ع) در سال 148 هجرى قمرى يعنى حدود (1250) سال پيش در شهر مدينه به دنيا آمد. پدر ايشان امام موسى بن جعفر(ع)، يعنى امام هفتم شيعيان و مادرشان بانويى بزرگوار و خردمند به نام (تكتم) يا (نجمه) بود. امام رضا(ع) در همان سالى زاده شد كه پدربزرگ ايشان، يعنى حضرت امام جعفر صادق(ع)، به شهادت رسيد.<BR>نام ايشان (على ) است، ولى بر اساس شيوه اى كه در ميان اعراب مرسوم است، به وى (ابوالحسن) مى گفتند. اين گونه اسمها را (كنيه) مى نامند. علاوه بر نام و كنيه، گاه عنوان ديگرى نيز به افراد مى دهند كه آن را (لقب) مى گويند. امام هشتم داراى لقب هاى متعددى است. از جمله معروف ترين اين القاب، (رضا)، (عالم آل محمد)، (غريب الغرباء)، (شمس الشموس) و (معين الضعفاء) است. ناميدن هر فرد به اين نامها، يعنى اسم، كنيه و لقب دليل خاصى دارد. گفته اند كه وى را به اين جهت (رضا) لقب داده اند كه خدا از او راضى است.<BR>دوران كودكى و جوانى امام در مدينه گذشت. اخلاق نيكو، دانش فراوان، ايمان و عبادت بسيار از ويژگى هايى بود كه امام را مشخص مى ساخت.<BR><SPAN class=kv1>شخصيت اخلاقى امام</SPAN><BR>از خوش اخلاقى امام سخن بسيار گفته اند. در اين جا به چند نمونه آن توجّه كن و ببين كه امام در برخورد با مردم به چه نكات ريزى دقّت مى كرده است. همه اينها براى ما درس (چگونه زيستن) است:<BR><SPAN class=kv3>ـ هيچ گاه با سخن خود، ديگران را آزار نداد.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ سخن هيچ كسى را قطع نكرد.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ به نيازمندان بسيار كمك مى فرمود.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ با خدمتگزاران خود بر سر يك سفره مى نشست و غذا مى خورد.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ هميشه چهره اى خندان داشت.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ هرگز با صداى بلند و با قهقهه نمى خنديد.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ هنگام نشستن، هرگز پاى خود را در حضور ديگران دراز نمى كرد.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ در حضور ديگران هرگز به ديوار تكيه نمى زد.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ به عيادت بيماران مى رفت.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ در تشييع جنازه ها شركت مى جست.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ از مهمانان خود، شخصا پذيرايى مى كرد.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ وقتى بر سر سفره اى مى رسيد، اجازه نمى داد تا به احترام او از جاى برخيزند.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ به پاكيزگى بدن، موى سر و پوشاك خود بسيار توجه داشت.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ بسيار بردبار و صبور و شكيبا بود.</SPAN><BR>اينها گوشه اى از اخلاق امام بود. آيا با داشتن اين اخلاق و رفتار نبايد خدا از او راضى و خرسند باشد؟ و آيا سزاوار نيست كه او را (رضا) بنامند؟<BR>آيا كسى كه خدا از او خشنود است، مردم از او خرسند نيستند؟ اين گونه هست كه نام <SPAN class=kv1>(رضا)</SPAN> براى آن امام بزرگوار برازنده و سزاوار است.<BR><SPAN class=kv1>امام در نگاه شاعران</SPAN><BR>از همان دوران امام رضا(ع)، شاعران و نويسندگان در وصف بزرگوارى آن حضرت بسيار سروده اند و نوشته اند و هريك به گونه اى آن امام را به نيكى وصف كرده اند. شنيدنى است كه شاعرى بود به نام (ابونواس) كه در سرودن بسيار توانايى داشت. به او گفتند: تو درباره همه چيز شعر گفته اى ، كوه و دشت و شراب و موسيقى را در اشعار خود ستوده اى ، اما شگفتا كه در باره موضوع مهمى مانند شخصيت والاى امام رضا سكوت كرده اى ! در حالى كه تو ايشان را خوب مى شناسى و با اخلاق و رفتار و بزرگوارى حضرت آشنايى كامل دارى . ابونواس ابتدا در پاسخ گفت: به خدا سوگند، تنها بزرگى او مانع از انجام اين كار شده است، چگونه كسى چون من، درباره شخصيت برجسته اى همچون امام رضا(ع) شعر بسرايد؟ آن گاه شعرى گفت كه چكيده معنى آن چنين است:<BR><SPAN class=kv3>از من نخواهيد كه او را بستايم، من را توان آن نيست تا انسانى را مدح كنم كه جبرئيل خدمتگزار آستان پدر اوست.</SPAN><BR>شاعران فارسى زبان نيز در باره امام رضا(ع) سروده هاى فراوانى دارند. ما گزيده اى از اين اشعار را در جاى ديگرى از اين سايت فراهم آورده ايم كه مى توانى با انتخاب <A href="http://www.imamreza.net/per/list.php?id=020803">اينجا</A> آن را ببينى .<BR><SPAN class=kv1>شخصيت معنوى امام</SPAN><BR>گفتيم كه امام رضا(ع) از نظر توجه به مسائل معنوى و پرداختن به امور عبادى نيز برجسته بود. روايتها و داستانهاى بسيارى از اين جنبه زندگى امام در كتابهاى تاريخى نقل شده كه شنيدن آن براى همه ما جالب است. ما وقتى مى بينيم كه امام ما و پيشوايى كه او را به رهبرى خود پذيرفته و زندگى او را الگوى خود قرار داده ايم، اين چنين عبادت مى كند و اين گونه به مسائل عبادى توجه دارد، خود نيز ناگزيريم كه همان شيوه را پيروى كنيم و از همان روش درس بياموزيم.<BR>در اينجا به چند نمونه از نكاتى كه تاريخ نويسان در اين زمينه مورد توجّه قرار داده اند اشاره مى كنيم...<BR><SPAN class=kv3>ـ شبها كم مى خوابيد و بيشتر شب را به عبادت مى پرداخت.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ بسيارى از روزها را روزه مى گرفت.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ سجده هايش بسيار طولانى بود.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ قرآن بسيار تلاوت مى كرد.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ به نماز اول وقت پايبند بود.</SPAN><BR><SPAN class=kv3>ـ بجز هنگام نماز هم به مناجات به خدا انس داشت.</SPAN><BR> Tue, 04 Mar 2008 14:59:05 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=payambarmehraban&postid=50 payambarmehraban http://payambarmehraban.blogfa.com/post-50.aspx http://payambarmehraban.blogfa.com/post-49.aspx  </P> <P><IMG src="http://usera.imagecave.com/m2u118/hozn/safar.jpg"></P> <DIV class=post-title dir=rtl>عطر نبی مکرم اسلام </DIV> <P dir=rtl> <P><FONT face="times new roman,times,serif" size=4></FONT></P> <P><FONT face="times new roman,times,serif" size=4>دهه آخر صفر همواره معطر به نام و یاد رسول گرامی اسلام  است و سال ۸۵ نیز به نام مبارك پيامبر اعظم (ص) مزین بود. <IMG style="WIDTH: 328px; HEIGHT: 364px" height=364 alt="پیامبر اعظم" hspace=0 src="http://www.sunna.info/souwar/data/media/15/muhammad.jpg" width=328 align=left border=0></FONT></P> <P> <P><FONT face="times new roman,times,serif" size=4>در سايه اين نام و  اين ياد، ملت ایران  درسهاى پيغمبر را  مرور  و  آنها را  به درسهاى زندگى و برنامه‏هاى جارى خود تبديل كرد.  </FONT></P> <P><FONT face="times new roman,times,serif" size=4>در اين مقطع زمانى، ياد و نام مبارك پيامبر اعظم از هميشه زنده‏تر است؛ و اين يكى از تدابير حكمت و الطاف خفيّه‏ الهى است. </FONT></P> <P><FONT face="times new roman,times,serif" size=4>امروز امت اسلام و ملت ما بيش از هميشه به پيغمبر اعظم خود نيازمند است؛ به هدايت او، به بشارت و  انذار او، به پيام و معنويت او، و  به رحمتى كه او به انسانها درس  و تعليم داد. </FONT></P> <P><FONT face="times new roman,times,serif" size=4>امروز درس پيغمبر اسلام براى امتش و  براى همه‏ بشريت، درسِ عالم شدن، قوى شدن، درس اخلاق و كرامت، درس رحمت، درس جهاد و عزت، و درس مقاومت است. </FONT></P> <P><FONT face="times new roman,times,serif" size=4>از جمله درسهای نبی مکرم اسلام، توجه همزمان  به «سیاست و تربیت و تعلیم انسانهاست » که  نشانه توأم بودن دین و سیاست در اسلام است.</FONT></P> <P><FONT face="times new roman,times,serif" size=4> سیره و عملکرد پیامبر اعظم (ص) نشان می دهد که در تفکر اسلامی نمی توان «سیاست و مدیریت جامعه» را به دست هدایتگری غیر از اسلام سپرد و  به اخلاق و معنویت بسنده کرد.</FONT></P> <P><FONT face="times new roman,times,serif" size=4>آنچه مهم است،حركت به سوى سیره پیامبر اعظم  است و سال ۸۶ هم بايد سال رسول گرامی اسلام به حساب آيد و شناخته شود.</FONT></P> <P><FONT face="times new roman,times,serif" size=4>باشد که همه رهروان راستین آن پیامبر رحمت و مهربانی باشیم.</FONT></P> <P> </P> <P> </P> Tue, 04 Mar 2008 14:49:13 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=payambarmehraban&postid=49 payambarmehraban http://payambarmehraban.blogfa.com/post-49.aspx http://payambarmehraban.blogfa.com/post-48.aspx <FONT size=5>انا لله وانا الیه راجعون</FONT> <P></P> <P>با سلام</P> <P><FONT size=3>باز شاهد بودیم که به مقدسات ما توهین شده . یک بار دیگربی دینی وکافر بودن خود</FONT></P> <P><FONT size=3> را اعلام کردنند.متاسفانه یکی از بازدید کننده ها در نظریه وبلاگ من به مقدسات </FONT></P> <P><FONT size=3>توهین کرد . واز خدا می خواهیم که شر کافران را به خودشان برگرداند. در ضمن از </FONT></P> <P><FONT size=3>شما بازدید کننده های عزیز در جهت برخورد با این گونه افراد کافر و جلوگیری از این </FONT></P> <P><FONT size=3>گونه مسایل بیشتر دقت شود  وبا نظر خودتان این حرکت را محکوم کنید</FONT>.</P> <P><FONT size=3> </FONT></P> <P><FONT size=3>امیدواریم</FONT></P> Tue, 19 Feb 2008 13:20:35 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=payambarmehraban&postid=48 payambarmehraban http://payambarmehraban.blogfa.com/post-48.aspx http://payambarmehraban.blogfa.com/post-47.aspx <H1>از عید خون تا عید خدا</H1> <DIV class=GImg><IMG alt="عید قربان" src="http://www.tebyan.net/image/big/1386/09/22622120459126205110301192401825317656121.jpg"></DIV> <P>عید خون همان «عید اضحى»، به معنى قربانى كردن است. در سرزمین مِنا با قربانى گوسفند، «مَنْ» به «ما» تبدیل مى‏شود؛ زیرا فلسفه عمل حج‏گزار و قربانى كننده این است كه او با تمسك به حقیقت «ورع» گلوى دیوِ طمع را مى‏برد و آنچه از قربانى به خداى سبحان مى‏رسد، گوشت و خون نیست، بلكه روح كردار و جان عمل (تقوا) است و حاجى وارث ابراهیم خلیل الرحمن علیه‏السلام است كه اسماعیل نفسش را به قربانگاه مى‏برد و آن را ذبح مى‏كند و به لقاء‎الله مى‏رسد. این سخن رهبر فقیدمان است كه فرموده است:</P> <P>«عید سعید قربان، عیدى است كه انسان‎هاى آگاه را به یاد قربانگاه ابراهیمى مى‏اندازد. قربانگاهى كه درس فداكارى و جهاد در راه خداى بزرگ را به فرزندانِ آدم و اصفیاء و اولیاء مى‏دهد.»(1)</P> <P><STRONG>قربانى در مِنا مقدمه رسیدن به غدیر است؛ چرا كه اگر هواى نفس در مِنا قربانى نشود، در غدیرخم تسلیم حق شدن مشكل است و حضرت ابراهیم علیه‏السلام با ذبح اسماعیل مسلمانان را بیمه كرد كه به جاى فرزندانشان، گوسفند قربانى كنند و حضرت محمد صلى‏ الله ‏علیه ‏و ‏آله بشریت را بیمه كرد كه به جاى پیروى از ناحق از حق؛ كه همان على است،(2) تبعیت كنند. و این چنین از پیوند قربان با غدیر، دین كامل شد. </STRONG></P><STRONG> <DIV class=GeneralSooTitr> <DIV class=SooTitrContent> <P><STRONG>عید سعید قربان، عیدى است كه انسان‎هاى آگاه را به یاد قربانگاه ابراهیمى مى‏اندازد. قربانگاهى كه درس فداكارى و جهاد در راه خداى بزرگ را به فرزندانِ آدم و اصفیاء و اولیاء مى‏دهد.</STRONG></P></DIV></DIV> <P></P></STRONG>و در فضیلت این ایام همین بس كه امام هشتم حضرت على بن موسى الرضا علیه‏السلام فرموده است: <P>«إِذَا كَانَ یَوْمُ الْقِیَامَةِ زُفَّتْ أَرْبَعَةُ أَیَّامٍ إِلَى اللهِ كَمَا تُزَفُّ الْعَرُوسُ إِلَى خِدْرِهَا قیلَ ما هذِهِ الاْیّامُ قالَ: یَوْمُ الاَْضْحَى وَ یَوْمُ الْفِطْرِ وَ یَوْمُ الْجُمُعَةِ وَ یَوْمُ الْغَدِیرِ وَ إِنَّ یَوْمَ الْغَدِیرِ بَیْنَ‏الاَْضْحى وَ الْفِطْرِ وَ الْجُمُعَةِ كَالْقَمَرِ بَیْنَ الْكَوَاكِبِ وَ هُوَ الْیَوْمُ الَّذِى نَجَافِیهِ اِبْرَاهِیمُ الْخَلِیلُ مِنَ النَّارِ فَصَامَهُ شُكْرا للهِ وَ هُوَ الْیَومُ الَّذِى اَكْمَلَ اللهُ بِهِ الدِّینَ فِى اِقَامَةِ النَّبِىِّ صلى‏ الله ‏علیه ‏و ‏آله عَلِیّا اَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ عَلَما وَ اَبَانَ فَضِیلَتَهُ وَ وَصَاءَتَهُ فَصَامَ ذَلِكَ الْیَوْمَ وَ اِنَّهُ لَیَوْمُ الْكَمَالِ وَ یَوْمُ مَرغَمَةِ الشَّیْطَانِ وَ یَوْمُ تَقَبُّلِ اَعْمَالِ الشِّیعَةِ وَ مُحِبِّى آلِ مُحَمَّدٍ.(3)</P> <P><STRONG>در هنگام قیامت، چهار روز را آرایش كرده نزد خداى سبحان مى‏آورند؛ چنان كه عروس را به حجله مى‏برند. از حضرت پرسیده شد: این ایام كدام‏اند؟ فرمود: روز قربان، روز فطر، روز جمعه و روز غدیر است. و روز «غدیر» بین روزِ فطر و روز جمعه مثل ماه است در میان ستارگان. آن روزى است كه حضرت ابراهیم خلیل علیه‏السلام از آتش نجات پیدا كرد و روزه گرفت و از خدا تشكر كرد. روز غدیر روزى است كه خداوند به وسیله آن دین را كامل كرد و پیامبر اكرم صلى‏ الله ‏علیه ‏و ‏آله على علیه‏السلام را به عنوان امیرالمؤمنین معرفى كرد و فضائل وى را برشمرد و جانشین بودن وى را [از طرف خداى سبحان به همگان] اعلام كرد و به میمنت این روز، روزه گرفت؛ چرا كه روز كمال است و روز ناامیدى شیطان و روز قبولى اعمال شیعیان و دوستداران آل محمد صلى‏ الله ‏علیه ‏و ‏آله است.»</STRONG></P> <P><STRONG></STRONG> </P> Thu, 20 Dec 2007 09:31:48 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=payambarmehraban&postid=47 payambarmehraban http://payambarmehraban.blogfa.com/post-47.aspx http://payambarmehraban.blogfa.com/post-46.aspx <IMG src="http://fetr.ir/ParsDesign/Files/Galleries/11601.jpg"> Fri, 12 Oct 2007 10:35:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=payambarmehraban&postid=46 payambarmehraban http://payambarmehraban.blogfa.com/post-46.aspx http://payambarmehraban.blogfa.com/post-45.aspx <IMG src="http://my.opera.com/itstart/homes/albums/3538/eid%20fetr.jpg"> Fri, 12 Oct 2007 10:31:06 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=payambarmehraban&postid=45 payambarmehraban http://payambarmehraban.blogfa.com/post-45.aspx http://payambarmehraban.blogfa.com/post-44.aspx <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma><B>احکام فطریه</B><BR>- واجب است که هر کس برای خود و هر کدام از عایله‌اش، تقریباً به قدر سه کیلو از قوت غالب ادا کند. قوت غالب یعنی آن چیزی که مردم غالباً از آن برای تغذیه استفاده می کنند، مثلاً گندم.</FONT></P> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=left><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma>از بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با مردم 6/2/69</FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma><B>شب عید فطر</B><BR>- فطریه از غروب روز آخر ماه – یعنی شب عید فطر – به عهده‌ی مکلف می آید و احتیاط این است که آن را قبل از ادای نماز عید فطر برای کسی که در نماز عید فطر شرکت خواهد کرد و آن را به جا خواهد آورد تأدیه کند. بنابراین اگر شما امشب حساب کنید که چقدر به عهده شماست و پولش را کنار بگذارید و فردا صبح قبل از آن که به نماز عید بروید، آن را ادا کنید، بهترین وجه است. البته اگر در آن موقع ادا نکردید، بعد از نماز عید فطر هم ادا کنید، ایرادی ندارد.</FONT></P> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=left><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma>از بیانات مقام معظم رهبری دیدار با مردم 6/2/69</FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma><B>نماز بافضیلت عید فطر</B><BR>- نماز بسیار بافضیلتی است. در این نماز، دعا، تضرع، گریه و توجه به خداست. نماز عید فطر، خوب نمازی است.... تمام عبادات برای این است که تربیت بشویم و پیش برویم.</FONT></P> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=left><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma>از بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با مردم 6/2/69</FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma><B>عید فطر</B><BR>- ماه رمضان با همه عظمت و کرامت و فضای انباشته از رحمتش سپری شد و مردم مسلمان در سراسر عالم در این ماه به برکت روزۀ روزها و توسل و دعا و ذکر و تلاوت قرآن، دلها و جانهای خود را نورانی تر و به خدا نزدیک تر کردند.</FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT face=Tahoma><SPAN style="FONT-SIZE: 9pt">- عید فطر یکی از عظیمترین مناسبتهای اسلامی است. دنیای اسلام روز عید فطر را به معنای حقیقی عید می گیرند و این چیزی است که اسلام برای امت اسلامی خواسته است. «جعله الله لکم عیدا و جعلکم له اهلا» خداوند متعال امروز را برای امت اسلامی عید قرار داد و آنها را شایسته این عید دانست. ... ما باید از این هدیه‌ی الهی استفاده کنیم، هم استفاده شخصی به معنای راه دادن نور معرفت و توبه و انابه به دلهای خودتان که اگر از عالم معرفت و محبّت الهی دریچه یی بر روی دلهای خودمان باز و اندرون خود را نورانی کنیم، بسیاری از تاریکی ها و گرفتاریهای دنیای بیرون هم حل خواهد شد، چون دل انسان‌هاست که سرچشمه‌ی خوبی‌ها و بدی‌هاست.</SPAN></FONT></P> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=left><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma>از بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با کارگزاران 25/9/80</FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma> <B>عید فطر روز پاداش گرفتن و رویت رحمت الهی بعد از ماه رمضان</B><BR>- عید فطر روز پاداش گرفتن و رؤیت رحمت الهی بعد از ماه رمضان است، بحمدالله ماه رمضان را که ماه صبر صلات بود، با عافیت گذراندید و خدای متعال، با دعا و ذکر و مناجات شما را به ادای فریضه روزه و توسل و خشوع در مقابل حضرت حق موفق کرد. امروز روزی است که انشاءالله خدای متعال پاداش شما را عنایت خواهد کرد. شاید یکی از بزرگترین پاداشهای الهی این باشد که خدا همه ما را موفق کند تا بتوانیم وسیله رحمت الهی را تا ماه رمضان آینده برای خودمان باقی بداریم.... درس ماه رمضان را برای دوره سال فرابگیریم، این می‌شود یکی از بزرگترین پاداشهای خداوند که توفیق این چنینی را به ما بدهد. رحمت و رضا و قبول و عفو و عافیت را از خدای متعال طلب کنیم این در حقیقت عید واقعی خواهد شد.</FONT></P> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=left><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma>از بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار با کارگزاران 25/9/80</FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma><B>عید سعید فطر، مراسمی معنوی و بین المللی </B><BR>- عید سعید فطر شاید برجسته‌ترین خصوصیتش این است که مراسمی معنوی و بین‌المللی است. این رسم بین‌المللی جنبه معنوی بارز و نمایانی دارد. در دعای قنوت عید فطر می خوانیم، [اسئلک بحق هذا الیوم الذی جعلته للمسلمین عیدا و لمحمداً صلی الله علیه و آله ذخراً و شرفاً و کرامه و مزیدا] عید همه مسلمانان و مایه شرف اسلام و پیامبر اسلام و عزّت اسلام و ذخیره‌یی تمام نشدنی در طول تاریخ است. با این چشم به عید سعید فطر نگاه کنیم. امروز ملّت اسلامی بزرگ ما به این ذخیره نیازمندیم. از این ذخیره، دو چیز باید مورد استفاده مسلمانها قرار گیرد، اول، وحدت و نزدیکی مسلمین است و دوم توجه به معنویت در دنیای اسلام است. در دنیای اسلام هر دو عامل تکامل بخش و پیشبرنده مورد خدشه قرار گرفته است.</FONT></P> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=left><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma>از بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با مسئولان 7/10/79</FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma>- کسانی که ماه رمضان را به عبادت و به اغتنام فرصت معنوی پرداخته اند، امروز، روزی است که پاداش خود را از خداوند متعال می گیرند. پاداش روزه با اخلاص، تلاوت قرآن، قیام نیمه شب، تضرع و دعا و صدقات و احسان، همه آنچه که به شما جوانان عزیز شما مردم مؤمن و آشنای با حقایق اسلامی در ماه مبارک رمضان انجام داده‌اید. امروز در عالم معنا به شما تقدیم می شود. </FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma>- امیرالمؤمنین علیه الصلاة والسلام در روز عید فطر برای مردم خطبه ایراد فرمودند و آن خطبه را این طور بیان کردند. (فقال ایها الناس ان یومکم هذا یوم یثاب فیه المحسنون و یخسر فیه المسیئون) ای مردم این روز روزی است که در آن نیکوکاران به ثواب خود می‌رسند و کسانی که در ماه رمضان کردار بد داشتند زیان می‌کنند و محروم می‌مانند.</FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma>- عید یعنی سالگشتی که مایه شادی و خشنودی است، چه چیزی برای امت اسلامی مایه خوشحالی است؟ نزدیک شدن به هدفهای اسلامی. </FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma><B>انسان مسلمان بعد از ماه رمضان (روز عیدفطر) در عرصه طهارت و تزکیه است</B><BR>- روز عید فطر، روز طهارت و پاکیزگی است. ممکن است این پاکیزگی به خاطر آن باشد که یک ماه روزه گرفته اید، ریاضت کشیده‌اید و خود را از آلودگی‌ها پاک کرده‌اید. ممکن است علاوه بر این به خاطر آن باشد که در چنین روزی، با حضور در این میدان عبادت، به عبادت دسته جمعی روی آورده‌اید به هر حال مسئله این است که انسان مسلمان بعد از ماه رمضان در روز عید فطر، در عرصه طهارت و تزکیه است.</FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma>- روز عید فطر، روزی است که مسلمانان بعد از گذراندن امتحان مهم سازنده تربیت کننده ماه رمضان، گویا در پیشگاه پروردگار عالم به حساب می‌نشینند و ماه رمضان خود را بر پروردگار خویش عرضه می‌کنند. در دعاهای شب و روز عید فطر به این معنا اشاره شده است (تقبّل منا شهر رمضان) ماه رمضان را در معرض قبول الهی قرار می‌دهند. <BR> </FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma>- تبریک عید فطر، به معنای تبریک گذاردن موفقیت آمیز ماه مبارک رمضان است. </FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma>- عید سعید فطر جشن و سرور جمعیت میلیاردی مسلمانان جهان.</FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT face=Tahoma><SPAN style="FONT-SIZE: 9pt">- روز عید فطر – همچنان که در روایت امیرالمؤمنین علیه الصلاة والسلام هست به روز قیامت تشبیه شده است یعنی روز پاداش.</SPAN></FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT face=Tahoma><SPAN style="FONT-SIZE: 9pt">- روز عید فطر، عید عبادت و عید مغفرت است، عید پایان یک دوره فشرده ریاضت برای مسلمان مؤمنی است که می خواهد از این ریاضت، برای ساختن و برای تقویت روحیات و ملکات نیک در خود استفاده کند و در طول سال و در همه عمر از آن بهره بگیرد. ... </SPAN></FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma><B>عید واقعی </B><BR>- ... حدیثی از امیرالمؤمنین علیه الصلاة و السلام برای شما عزیزان بخوانم. نقل شده است از ایشان (انّما هو عید) امروز عید واقعی است؛ (لمن قبل الله صیامه و شکر قیامه) برای آن کسی که خدا روزه و نماز و عبادت او را در ماه رمضان قبول کرده باشد (و کل یوم لا یعصی الله فیه فهو عید) هر روز خدا که در آن معصیت نشود آن روز عید است. عزیزان من با مرتکب نشدن معصیت الهی و اجتناب از محارم الهی، امروز را عید کنید، فردا را عید کنید، همه دوره سال را برای خود عید کنید.</FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma><B>روز عید فطر، روز عبادت و تقرب به خداوند</B><BR>- خداوند در پایان این ماه که ماه رمضان و ماه عبادت است – روزی را قرار داده است که روز عید باشد، روز اجتماع باشد، روز بزرگی باشد. برادران مسلمان به هم تهنیت بگویند، موفقیت‌های ماه رمضان را قدر بدانند میان خود و خدا محاسبه کنند آنچه را که در این ماه شریف ذخیره آنها شده است برای خودشان حفظ کنند. آن روز روز عید فطر است.<BR>روز عید فطر هم اگرچه عید است اما روز عبادت و توسل و تذکر و تقرب به خداست با نماز شروع می شود و با دعا و توسل و ذکر پایان می پذیرد. این روز را قدر بدانید ذخیره تقوا را مغتنم بشمارید و عید فطر را بزرگ بدانید.</FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma>- این روز روز بزرگی است و متعلق به نبی اکرم حضرت خاتم الانبیا (صلی الله علیه و اله و سلم) و همه امت اسلامی در طول تاریخ.</FONT></P> <HR align=justify width="30%" color=#e6e6e6 SIZE=1> <P style="LINE-HEIGHT: 150%" align=justify><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma>- هر عید فطری برای انسان مسلمان آگاه هوشیار می تواند یک روز عید حقیقی باشد. روز شروع دوباره زندگی معنوی و روحی، مثل بهار برای گیاهان و درختان. انسانی که ممکن است در طول سال دچار انواع آلودگیها و گناهان شود و انسانی که بر اثر هوای نفس و خصلتها و صفات زشت خود را تدریجاً از ساحت رحمت الهی دور کرده است هر سال از طرف پروردگار عالم از یک فرصت استثنایی برخوردار می‌شود و آن فرصت ماه مبارک رمضان است. در طول ماه رمضان دلها نرم می‌شود روحها تلالو و درخشندگی پیدا می‌کند. انسان ها آماده قدم نهادن در وادی رحمت خاصه الهی می‌شوند و هر کس به قدر استعداد، همت و تلاش خود از ضیافت الهی برخوردار می‌گردد. بعد از آنکه ماه مبارک به پایان رسید روز شروع سال جدید روز عید فطر است یعنی روزی که انسان می‌تواند با استفاده از دستاوردهای ماه رمضان، راه مستقیم الهی را پیش بگیرد و از کجراهه‌ها، پرهیز کند.</FONT></P> Fri, 12 Oct 2007 10:29:27 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=payambarmehraban&postid=44 payambarmehraban http://payambarmehraban.blogfa.com/post-44.aspx http://payambarmehraban.blogfa.com/post-43.aspx <IMG src="http://www.sunna.info/souwar/data/media/39/2.gif"></P> <P>                 <EM><FONT color=#00ff00 size=5><STRONG>   بایرامیز موبارک السون</STRONG></FONT></EM></P> Fri, 12 Oct 2007 10:07:42 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=payambarmehraban&postid=43 payambarmehraban http://payambarmehraban.blogfa.com/post-43.aspx